Teman,
Dahulu aku keseorangan,
Mengharungi hidup penuh dugaan
Terkontang-kanting di tengah jalan,
Kadang-kala menangis keseorangan
Teman,
Kau hadir membawa secebis harapan,
Bersamaku mengutip serpihan-serpihan semangat,
Agar aku kembali berdiri,
Tanpa mengenal apa itu halangan
Teman,
Kini aku gagah berdiri,
Tanpa bantuan sesiapa lagi,
Segala ajaran yang telah kau berikan,
Bukan erti halangan yang kukenali,
Tetapi kejayaan milikku kini,
Terima kasih,wahai teman. |